Sri Lanka-reis Veerle en Raf

5 juli tot en met 29 juli 2017


vorige dag Fotoalbum dag 4 volgende dag

Dag 4: met de trein naar Anuradhapura - bezoek Mihintale


Vandaag is het weer een reisdag. We reizen met de trein naar Anuradhapura, een oude koningsstad vrij noordelijk gelegen in Sri Lanka. We checken uit om 6 uur en wandelen dan naar het treinstation waar we rond 6u30 de trein moeten nemen.

In het treinstation is het even uitkijken op welk perron we moeten zijn, maar de mensen zijn erg vriendelijk en al snel staan we op de juiste plek te wachten. Tegen dat de trein het station binnenrijdt, staat er veel volk te wachten (wel amper andere toeristen te zien) en na het opstappen blijkt de trein bomvol te zitten. Gelukkig hebben we op voorhand tickets gekocht voor gereserveerde plaatsen. We konden voor deze trein alleen tickets voor eerste klasse reserveren en zijn benieuwd wat eerste klas hier betekent.

Onze eerste klasse wagon is oud en vuil van de roetdampen van de diesellokomotief (ook de opgehangen ratelende ventilators zitten onder een dikke laag roet!), maar onze stoelen zitten goed en we hebben ruim plaats. We reizen dus vrij comfortabel.

De gigantische witte boeddha van Mihintale tegen een dreigende lucht We hebben ook geen tijd om ons te vervelen tijdens deze 4 uur durende reis. We maken voor het eerst kennis met de Sri Lankaanse landschappen met de rijstvelden, de dorpjes, de jungle, ... en ook de trein zelf is een belevenis. Soms lijkt het alosf we op een rollercoaster in een pretpark zitten, zo hobbelig verloopt de rit. Aan catering op de trein ontbreekt het niet. Regelmatig komen er verkopers langs om fruit, koffie, zoetige hapjes, snoep of hartige broodjes aan te bieden.

Uiteindelijk rijden we het station van Anuradhapura binnen na een rit van een vijftal uur (1 uur vertraging). Hier stappen heel veel mensen uit en het is dus wel wat gedrum om uit het station te geraken met onze zware rugzakken. Buiten aan het station worden we onmiddellijk aangesproken door een oudere tuktuk-chauffeur en die wil ons voor een acceptabel bedrag naar onze homestay (Heaven upon Rice Fields) brengen.

Op verschillende plaatsen onderweg is het een drukte van belang en staan mensen met gele vlaggen te zwaaien. Blijkbaar is het vandaag volle maan en dat is een feestdag voor de boeddhisten en dat wordt gevierd door op verschillende plaatsen gratis eten en/of drinken aan te bieden. Iedereen die stopt bij zo'n plaats kan gratis meegenieten van wat er daar aangeboden wordt!

In onze homestay maken we kennis met onze gastheer bij een lekker glas watermeloensap. Het uitzicht van onze kamer valt wat tegen want in plaats van de mooie rijstvelden die we verwachten, zien we enkel uitgedroogde braakliggende velden liggen. We zijn blijkbaar tijdens het verkeerde seizoen in deze homestay. Voor de rest is ons nieuwe verblijf weer helemaal in orde.

Na een korte rustpauze, bellen we de tuktuk-chauffeur die ons naar de homestay bracht terug op. Hij zal ons naar Mihintale brengen, daar op ons wachten en ons dan terugbrengen.

Mihintale is een boeddhistisch bedevaartsoort waar Mahinda, de zoon van de Indiase keizer Ashoka, het boeddhisme verkondigde aan de Koning van Anuradhapura en zo het boeddhisme in Sri Lanka bracht. Aangezien het vandaag volle maan is, is het er een drukte van jewelste en dan bedoel ik niet van toeristen maar van Sri Lankanen die op bedevaart komen want zoals ik al eerder schreef is volle maan een feestdag bij de boeddhisten.

Door de gezellige drukte wandelen we de trappen naar boven. We nemen niet de hoofdroute maar slaan eerst af om de oude Kantaka Chetiya stupa te bekijken. Daarna wandelen we verder langs de mooie leeuwenvijver en de restanten van wat eens een immens klooster moet geweest zijn (zeker te zien aan de lengte van hun "rijstbak"). We klimmen dan verder langs de trap naar het echte heiligdom, laten onze schoenen achter en gaan blootsvoets verder.

De site zelf wordt langs de ene kant gedomineerd door een grote witte boeddha en aan de andere kant een enorme witte stupa. We wandelen wat rond in het heiligdom en verwonderen ons voor de eerste keer over de devotie van de aanwezige Sri Lankanen. De steenrots waarop Mahinda volgens de legende uit de lucht neerdaalde, beklimmen we niet want het is er veel te lang aanschuiven en bovendien nadert er boven de vlakte van Anuradhapura een onweer. We zien een dreigende zwarte lucht en regelmatig blimsemflitsen. De witte boeddha voor de donkere onweerslucht zorgt voor mooie beelden. Van de andere kant kunnen we nu dus niet van de zonsondergang genieten die vanaf hier heel mooi zou zijn. De onweerslucht blijft gelukkig voor ons boven de vlakte hangen en we blijven droog.

Prachtig versierde olifant in de Perahera optocht in Anuradhapura Na een tijdje dalen we terug af naar de parking, pikken onderweg onze schoenen op en vertrekken met onze tuktuk terug naar onze homestay.

Daar genieten we van een lekkere rice and curry en krijgen we van onze gastheer te horen dat we zeker naar het centrum moeten vanavond want dat er die avond de jaarlijkse Perahera optocht plaastvindt. Hij is zelfs zo vriendelijk om ons met de auto af te zetten in het centrum.

Daar is het al erg druk en we zoeken een plaatsje langs het parcours tussen De Sri Lankanen. Raar maar waar, bijna geen toeristen te zien en er moeten er hier nochtans heel wat logeren!

Na een hele tijd wachten en genieten van de gezellige afwachtende drukte, komt de stoet er eindelijk aan. Het is veel grootser dan we hadden verwacht. Talrijke dansgroepen om ter mooist uitgedost trekken voorbij en tonen sierlijke dansen begeleid door muziek op traditionele instrumenten. Veel van deze groepen worden ook nog gevolgd door rijkelijk versierde olifanten. Of deze daar zo gelukkig mee zijn, weten we niet maar het is in ieder geval voor ons een heel boeiend spektakel.

Tegen het einde van de optocht beginnen we al het centrum uit te wandelen om de drukte van de uittocht voor te zijn. Maar bij de uitgang van het centrum is het al erg hectisch en is er geen vrije tuktuk te vinden. De meeste chauffeurs zijn immers met hun eigen gezin naar de optocht gekomen. We beslissen dan maar van de nood een deugd te maken en wandelen die paar kilometer door het donker naar de homestay.

We zijn blij als we daar uiteindelijk geraken en zijn doodop. We duiken dan maar snel ons bed in voor een verdiende nachtrust na een heel boeiende dag.