Sri Lanka-reis Veerle en Raf

5 juli tot en met 29 juli 2017


vorige dag Fotoalbum dag 18 volgende dag

Dag 18: wandeling naar Ella Rock - een deugddoende massage


Vandaag gaan we de andere kant van de "Ella Gap" opklimmen, we gaan naar Ella Rock. Als je op het internet zoekt naar tips over deze wandeling, vind je enorm veel info over hoe moeilijk de route te vinden is en over Sri Lankanen die je bewust verkeerd sturen om dan later als gids hun diensten aan te bieden. Wel, wij vonden een prachtige stap voor stap beschrijving van een iets minder gewandelde route en die was echt zonder problemen te volgen zonder gids. Je kan deze routebeschrijving vinden via deze link.

Ons eerste zicht tijdens de beklimming op Ella Rock We zakken weer van onze homestay langs de boeddhistische tempel naar de spoorlijn af, maar wandelen nu naar de andere kant, weg van het centrum van Ella. Het is opnieuw schitterend weer en we zien nog wel andere wandelaars vertrekken. Iets voor het station van Kithal Ella worden we door wat jonge Sri Lankanen aangespoord om links af te slaan. We weten dat daar de meest genomen route naar Ella Rock begint maar ook de meest verwarrende (lees er Tripadvisor maar eens op na) en dus wijzen we hun advies vriendelijk maar kordaat af en vervolgen onze weg langs de spoorweg. We passeren het station van Kithal Ella en wandelen dan volgens de beschrijving nog een 10tal minuutjes verder vooraleer we afslaan naar links.

We steken een smal bruggetje over en komen dan in wat landbouwgebied. We passeren wat boerderijtjes en komen uiteindelijk zonder te missen in een bos terecht waar we naar de rand van de kam klimmen. Daar hebben we een eerste zicht op Ella Rock. We moeten vanaf nu steil omhoog over een slingerend pad door het bos tussen en over de rotsen.

Na een tijdje klimmen komen we boven aan. We zijn er niet alleen. Maar dat maakt het uitzicht er niet minder op. We kunnen net zoals gisteren genieten van een verbluffend panorama over Ella Gap en de achterliggende vlakte. Aan de overkant zien we nu mooi Little Adams Peak liggen waar we gisteren waren.

We nemen onze tijd om wat uit te rusten, een hapje te eten en het uitzicht te bewonderen. We kijken wat op onze kaart (maps.me is een prachtige app voor offline kaartgebruik!) en merken daar een wandelpad op dat nog een eind met de kam mee zou lopen tot aan twee andere mooie uitkijkpunten. We hebben nog tijd genoeg dus beslissen we om nog verder te wandelen.

Als we bij het volgende uitkijkpunt aankomen, blijkt dit echt de moeite te zijn. We zijn er bijna alleen en het uitzicht is fantastisch. Je kunt er de top van Ravan Falls zien. We bekijken ook even het kleine heligdommetje met een boeddha onder een rots.

Ook na dit uitkijkpunt wandelen we nog verder over de kam door het eucalyptusbos. Het bos is een beetje akelig. Kale rechte stammen, scheurende en krakende geluiden van de eucalyptusbomen en geen ondergroei. Heel speciaal. Zeker als dan nog eens over een afstand van verschillende honderden meters de grond en de onderste delen van de stammen zwart geblakerd zijn!

Na een tijdje komen we op een open plek in het bos waar men een nieuw hotelletje aan het bouwen is, we nemen een weg naar links en die zou recht naar de rand van de klf moeten gaan met weer een mooi zicht over Ravana Falls. We komen halfweg het pad echter twee Sri Lankaanse houthakkers tegen die ons met gebaren en enkele woorden Engels heel stellig afraden om verder te gaan want de weg loopt dood en er is een afgrond! Tja, daar willen we juist zijn natuurlijk! Ze houden echter koppig vol en we beslissen dan maar om niet verder te gaan, uiteindelijk hebben we een mooie wandeling gedaan en al een paar mooie uitzichtpunten gehad en we willen deze goedbedoelende mensen niet schofferen.

Akelig eucalyptus bos We keren dus op onze stappen terug en starten de afdaling terug naar de sp˘orweg. Eerst kopen we boven op de kam nog een ijsje bij een stokoude Sri Lankaanse ijsventer. Hij heeft een piepschuim bak bij met daarin vanilleijs. We moeten likken zo snel we kunnen want heel koud is het ijs niet meer. Maar smaken doet het zeker!

Na dat we het steile stuk afgedaald zijn, beslissen we om in het terugkeren de "standaard" route te nemen. We volgen enkele andere wandelaars in de verte. Al spoedig komen we voorbij een dranktentje en dan in de gevreesde theeplantage waar mensen vaak verloren lopen en verloren gestuurd worden! In de afdaling laten deze nepgidsen je met rust en we zoeken dan ook zelf onze weg. Elk paadje dat naar beneden gaat lijkt ons OK. We kruisen uiteindelijk het riviertje en komen terug op de spoorweg uit op een heel andere locatie dan we verwacht hadden. Er zijn dus duidelijk meerdere verschillende wegen om naar Ella Rock te wandelen!

We wandelen dan onder een loden hitte over de spoorweg terug naar onze homestay. Voor we onder de verfrissende douche duiken, zien we nog een grijze reuzeneekhoorn in de boomtoppen voor ons balkon. Na onze douche hebben we geluk, onze gastheer moet met zijn tuktuk naar het centrum en dus krijgen we een lift. Nu kunnen we ons onbezweet eens lekker laten verwennen!

Een uur lang krijgen we een deugddoende ayurvedische massage en als we daarna nog eens kunnen nagenieten met onze volgende Arrack Attack, is onze laatste dag in Ella ook weer meer dan geslaagd.

Na het diner in onze homestay, bekijken we nog hoe we de volgende dag gaan aanpakken. We trekken namelijk verder naar Tissamaharama. We zouden dit met de bus kunnen doen maar we zouden graag onderweg ook nog de Buduruwagala tempel willen bezoeken en dat wordt wat onpraktisch met de bus. We beslissen dus om deze verplaatsing met een chauffeur te doen. Onze gastheer regelt een chauffeur dus dat is dan ook weer in orde.