Sri Lanka-reis Veerle en Raf

5 juli tot en met 29 juli 2017


vorige dag Fotoalbum dag 13 volgende dag

Dag 13: met de trein naar Ohiya


Onderweg naar Ohiya door de theeplantages We nemen een vroeg ontbijt (maar wel weer erg lekker en uitgebreid) en nemen afscheid van onze gastvrouw. Onze gastheer brengt ons met zijn wagen naar het station om daar de trein van 8u47 te nemen richting Badulla. De meeste mensen nemen deze trein om naar Ella te reizen maar wij gaan een paar haltes eerder afstappen in het kleine dorpje Ohiya.

Op het station is het een drukte van jewelste. Gelukkig hebben we voor deze trein plaatsen gereserveerd anders waren we er niet meer bij geraakt. Wat wel opvalt is dat het merendeel van de wachtende reizigers hier toeristen zijn, we zien amper Sri Lankanen. Heel anders dan bij onze treinrit van Colombo naar Anuradhapura waar wij zowat de enige toeristen waren.

Ondanks de drukte ontmoeten we op het perron enkele bekenden: het jonge Belgische gezin dat we in het theemuseum ontmoetten en het heel sympathieke Barcelonese koppel waar we samen mee op de homestay in Sigiriya zaten. We kletsen wat bij maar als de trein er aan komt zoeken we elk onze plaatsen op.

We hebben wel gereserveerde plaatsen (en dat is echt wel leuk want de niet gereserveerde wagons staan propvol) maar we zitten opgescheept met een groep erg luidruchtige Chinezen. Gelukkig rijden Sri Lankaanse treinen met de deuren en vensters open en maken ze een hels kabaal en hebben we dus tijdens het rijden geen last van hen. Iets later stappen ze trouwens af vooraleer het mooie traject van de trein begint!?

Het is namelijk zo dat deze treinrit door allerlei reisgidsen beschouwd wordt als een van de mooiste treinritten ter wereld, vandaar natuurlijk de drukte! Eerst sjokken we wat door de drukte van Kandy en omgeving, maar al snel verandert het landschap en van dan af slingeren we door een prachtig berglandschap met wouden afgewisseld door uitgestrekte theeplantages. Echt mooi!

Na een dikke 2 uur rijden komen we aan in Hatton en dan is er chaos. Blijkbaar moeten we allemaal de trein verlaten en zullen we met autobussen naar het volgende station gebracht worden. De week voordien zou er een trein ontspoord zijn op het volgende traject en de schade is nog niet hersteld. Kwa communicatie is het in Sri Lanka al even chaotisch als in België bij de NMBS! Gelukkig verloopt het busvervoer wel vlot. Alleen zitten we in de bus opeengepakt als sardientjes in een blik, waarbij ik per ongeluk op de tenen ga staan van een Australiër die ook een nacht bij ons in de homestay in Sigiriya zat! De wereld is klein!

Na een half uurtje claustrofobisch bustransport, komen we heelhuids aan in het volgende station waar onze nieuwe trein staat te wachten, natuurlijk loopt nu het hele reserveringssysteem in het honderd en dat zorgt voor heel wat discussie. Gelukkig claimt niemand anders onze plaatsen en kunnen we de chaos geamuseerd gade slaan.

Onderweg naar Ohiya Met heel wat vertraging zet de trein zich in beweging en kunnen we ons weer vergapen aan de prachtigste landschappen.

Nog een drietal uurtjes later stopt de trein in Ohiya. We stappen met stevige vertraging af in dit piepklein maar kraaknet stationnetje en wandelen naar onze homestay die maar een kleine kilometer van het station ligt. We halen een jong Belgisch koppel in en die zijn blijkbaar op weg naar dezelfde homestay.

Onze homestay (Forest cyniciam holiday bungalow) blijkt een heel eenvoudig onderkomen te zijn maar we worden enorm vriendelijk ontvangen. We trekken wel voor de eerste keer onze truien aan want hier op 1800m hoogte en met de stevige wind is het maar frisjes.

Na ons geďnstalleerd te hebben maken we nog een korte rondwandeling door de omgeving en als we terug bij onze homestay zijn, speel ik wat tikkertje met de kinderen van de familie van wie het dochtertje verbazingwekkend goed Engels spreekt. De ouders gebruiken het geld dat ze verdienen met hun homestay om hun kinderen extra privéles te geven.

Na het alweer heerlijke diner, maken we afspraken met de eigenaar en met het andere koppel om morgenvroeg naar het Horton Plains nationale park te rijden. We spreken af om heel vroeg te vertrekken en we zullen van ons gastgezin een lunchpakket meekrijgen.

Na een tijdje zet de eigenaar zijn noodgenerator uit (de electriciteit was uitgevallen) en kruipen we dan maar in ons bed, we moeten er tenslotte erg vroeg uit morgen.