Oegandareis Veerle en Raf

21 juli tot en met 14 augustus 2012


vorige dag Fotoalbum dag 3 volgende dag

Dag 3: woeste stroomversnellingen en Jinja


Vandaag een spannende dag!!! Ik ga voor de eerste keer in mijn leven raften! Raften op de Nijl in Jinja schijnt vrij heftig te zijn en die kans wil ik grijpen.

Klaar om te raften! Samen met Luuk, Nathalie, Victor en Renata worden we opgepikt door de mensen van Adrift.
Na een kort ritje en snelle hap, gaat het vooruit: reddingsvest aan, helm op, peddel nemen en hop de raft op met onze skipper. We oefenen eerst wat op een rustig stuk van de Nijl en gaan dan onmiddellijk naar onze eerste stroomversnelling en dat is direct één van de zwaardere. We gaan meteen verkeerd de stroomversnelling in en liggen voor we het weten uit onze raft in het kolkende water. Heftig!

We raften een paar uur waarbij we nog enkele stevige stroomversnellingen moeten doorstaan. Nog één keer loopt het volledig verkeerd. Tussen de hevige stukken in is het rustig dobberen, genieten van het landschap en zo nu en dan wat plonsen in de Nijl.

Na een paar lekkere wraps doorgespoeld met een Nile Special, kunnen we nagenieten van ons raftavontuur bij de foto's waarna we teruggebracht worden naar onze lodge.

Terwijl ik de Nijl probeerde te overleven, ging Veerle op stap met de rest van het gezelschap.

Eerst scheepten zij in op een bootje dat hen (rustig!) naar het Victoriameer en de "bronnen" van de Nijl bracht. Onderweg valt er veel te zien: een nijlvaraan, apen, verschillende vogelsoorten, ...

Ze komen ook voorbij een viskwekerij waar allemaal mensen in het knalgeel gekleed aan het werk zijn. Blijkt dat dit verplicht tewerkgestelde gevangen zijn.

Veerle eet matoke Na hun boottocht gaan ze lekker Oegandees eten. Voor de eerste keer Matoke (het nationale Oegandese gerecht bij uitstek) op het bord. Matoke bestaat uit in het blad gestoomde groene bananen die dan geplet worden tot een soort puree. Het heeft weinig smaak maar wordt geserveerd met een of ander lekker sausje en valt dan best te eten. In heel Oeganda zouden we fietsen, brommers, wagens, vrachtwagens,... tegenkomen volgeladen met trossen groene bananen. Echt een typisch Oegandees straatbeeld.

Na de middag bezocht hun groep de Bulungi Foundation. Deze stichting ontfermt zich over weeskinderen en in het bijzonder over kinderen met een handicap.

Het is een hartverwarmend bezoek aan een mooi project.

's Avonds bij het diner hebben beide groepen mekaar veel te vertellen.