Oegandareis Veerle en Raf

21 juli tot en met 14 augustus 2012


vorige dag Fotoalbum dag 17 volgende dag

Dag 17: bootje varen op Lake Bunyonyi


's Morgens is er geen haast want we moeten ons vandaag niet zo ver verplaatsen. We trekken naar een eilandje op Lake Bunyonyi.

Eerst brengen Clever en Sam ons met de busjes tot in Muko en daar gaan we met onze bagage aan boord van een motorboot van de lodge. Die brengt ons in een uurtje door de kilte varen naar onze lodge op het eilandje Habuharo.

Lake Bunyonyi is met zijn 900m diepte één van de diepste meren van de wereld, maar net als op Lake Mutanda zien we weinig activiteit van vissers.

Na het middageten besluiten we om rond het eiland te wandelen, maar het eiland is zo klein dat we daar amper een minuutje of 10 mee zoet zijn. We beslissen dan maar om eens te testen of zo'n uitgeholde boomstam makkelijk te besturen is en we gaan een uurtje rondpeddelen op het meer.

Een boomstamkano besturen is niet makkelijk! In het begin gaat het voor geen meter. De boomstam is natuurlijk niet zo uitgebalanceerd als een kajak en we gaan alle kanten uit, behalve de kant die we zouden willen gaan. Ook kwa stabiliteit laten zo'n boomstammen te wensen over. We begrijpen nu waarom er jaarlijks kinderen verdrinken die over het meer per boomstamkano naar school gebracht worden. De combinatie wankele bootjes - diep koud meer - en het niet kunnen zwemmen van de meeste kinderen, verklaart alles.

Na een tijdje krijgen we de boomstam echter onder controle en peddelen een tijdje rond op het meer, waarbij we weer een paar keer otters opmerken.

Anderen van ons gezelschap maken gebruik van het feit dat Lake Bunyonyi één van de weinige stilstaande wateren in Oeganda is zonder Bilharzia, om een duik in het frisse water te nemen.

Na het diner geraken we bij de haard nog in gesprek met een koppel Nederlanders dat een privéreis met Matoke aan het maken is. Zij bleken de dag na ons in Ishasha geweest te zijn en hadden net als ons een frusterende rondrit rond alle vijgebomen gedaan tot ... ze helemaal op het einde van hun rit leeuwen in een boom gevonden hadden! Ze zitten er dus wel!

Ondertussen is Johan, de vriend van Hanneke, zieker en zieker aan het worden. Hij blijft de hele dag in bed maar knapt niet echt op. Hopelijk gaat het morgen beter met hem.